Pożegnanie prof. dr hab. Łucji Okulicz-Kozaryn (5.01.1953 - 16.02.1999).

Abstrakt

Łucj a Okulicz-Kozaryn, z domu Kunicka, urodziła się 5 stycznia 1933 r. w Nowym Sączu, w niezamożnej rodzinie pochodzącej z okolic Gródka nad Du - najcem. Od 1938 roku mieszkała w Warszawie i tu ukończyła szkołę podstawową, a następnie XII Państwowe Żeńskie Gimnazjum i Liceum im. Marii SkłodowskiejCurie. Po zdaniu matury w 1951 roku dostała się na studia na Sekcji Historii Kultury Materialnej przy Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Od 1952 do 1954 roku związała się z milenijną ekspedycją archeologiczną w Gdańsku i tu odbywała wszystkie praktyki wakacyjne, a jednocześnie, z inicjatywy Konrada Jażdżewskiego, otrzymała do opracowania liczny zbiór zabawek i zabytków związanych z grami, odkrytych w trakcie prac wykopaliskowych. Temat ten stał się przedmiotem jej pracy dyplomowej, przygotowywanej formalnie na seminarium prowadzonym przez Włodzimierza Antoniewicza, ale w istocie także na łódzkim seminarium Jażdżewskiego. Magisterium z zakresu archeologii pierwotnej i pradziejowej uzyskała w czerwcu 1955 roku. Praca o zabawkach i grach gdańskich1 dzięki dobrej systematyce oraz nowatorskiej interpretacji tych zabytków jako zabawek dzieci - a nie przedmiotów magicznych, jak sądzono powszechnie do tego czasu - do dziś stanowi klasyczną pozycję w tej dziedzinie.