pl
Oryginalny artykuł naukowy
Światowit

Osada ludności kultury kurhanów zachodnionbałtyjskich w Piórkowie, województwo warmińsko-mazurskie

2000, 43, Tom 43, Nr B

DOI

-

Data publikacji

04.01.2000

Model publikowania

open access

Rodzaj licencji


Dziedzina

Dziedzina nauk humanistycznych

Dyscyplina

archeologia

Język publikacji

polski

Pliki do pobrania

PDF 4 MB

Artykuł

Liczba wyświetleń:25

Liczba pobrań:7

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0


Abstrakt

W 1993 roku, podczas ostatniego sezonu badań cmentarzyska kultury kurhanów zachodniobałtyjskich w Piórkowie, gm. Płoskinia, woj. warmińsko-mazurskie,1 natrafiono na pozostałości osady zamieszkiwanej prawdopodobnie przez ludność użytkującą badaną nekropolę. Obydwa stanowiska położone są na południowozachodnim brzegu Jeziora Pierzchalskiego, powstałego w wyniku sztucznego spiętrzenia wód Pasłęki, na terenie ścisłego rezerwatu przyrody (Fig. 1). Odkrycie możliwe było dzięki wycięciu części starego lasu i zaoraniu tego terenu pod nowe zalesienie. Osada założona była na wysokim płaskowyżu, otoczonym z dwóch stron przez wody rozlewiska Pasłęki. Materiał rozrzucony był w promieniu około 100 metrów w centralnej części wysoczyzny. W trakcie badań powierzchniowych natrafiono tu na liczne fragmenty silnie rozdrobnionej ceramiki, pojedyńcze narzędzia krzemienne, dużo przepalonych kamieni, będących prawdopodobnie pozostałościami palenisk oraz połamane kamienie żarnowe. Ta ostatnia kategoria zabytków spotykana była także jako budulec w kamiennych konstrukcjach kurhanów na pobliskim cmentarzysku [WALUŚ 1992: 39]. Uchwycenie pozostałości obiektów mieszkalnych czy obronnych było niemożliwe ze względu na głęboką orkę, która przyczyniła się do całkowitego zniszczenia stanowiska.

Bibliografia

ANTONIEWICZ, J. 1964 Osiedla obronne okresu wczesnożelaznego w Prusach, Światowit 25, p. 5-221.

OKULICZ J. 1973 Pradzieje ziem pruskich odpóźnego paleolitu do VII w. n.e., Wrocław—Warszawa—Kraków.

OKULICZ Ł. 1970 Kultura kurhanów zachodniobałtyjskich we wczesnej epoce żelaza, Wrocław.

OKULICZ Ł. 1975 Sprawozdanie z badań cmentrarzyska z wczesnej epoki żelaza w Rembielinie, powiat przasnyski, RoczO 11, p. 205-209.

OKULICZ Ł. 1992 Kultura kurhanów zachodniobałtyjskich. Próba weryfikacji hipotez, Barbaricum 2, p. 82-88.

SOSNOWSKA A. 1992 Charakterystyka kulturowo-chronologiczna zespołów ceramicznych, pochodzących z badań stanowiska 1 w Mołtajnach, gm. Barciany, jako przyczynek do naświetlenia problemu powiązań kulturowych wschodniej części grupy zachodniomazurskiej kultury kurhanów zachodniobałtyjskich z terenami ościennymi we wczesnej epoce żelaza, in: Ziemie polskie we wczesnej epoce żelaza i ich powiązania z innymi terenami, Rzeszów, p. 335-352.

WALUŚ A. 1987 Wstępne wyniki badań cmentarzyska kurhanowego w miejscowości Piórkowo, gm. Płoskinia, woj. elbląskie , in: Badania archeologiczne w woj. elbląskim w latach 1980-83, Malbork, p. 177-192.

WALUŚ A. 1989 „Łużycka"faza cmentarzyska kultury kurhanów zachodniobałtyjskich w Piórkowie, woj. elbląskie, in: Problemy kultury łużyckiej na Pomorzu, Słupsk, p. 117-132.

WALUŚ A. 1991 Problemy badawcze wczesnej epoki żelaza na obszarze północno-wschodniej Polski, in: Archeologia bałtyjska, Olsztyn, 17-24.

WALUŚ A. 1992 Cmentarzysko kurhanowe w Piórkowie, woj. elbląskie, w świetle prac wykopaliskowych prowadzonych w latachWALUŚ A. 1984-1987, Barbaricum 2, p. 39-52.

ZALEWSKI M. & MELLIN I. 1991 Wykorzystywanie krzemienia we wczesnej epoce żelaza w Polsce północno-wschodniej, in: Archeologia bałtyjska, Olsztyn, p. 37-41.