pl
Inne (cytowalne)
Światowit

Konsulovskoe hillfort, Ukraine. 2016 season

2016, 54-55

National Reserve ‘Khortytsya

University of Warsaw, Faculty of Archaeology

Institute of Archaeology, National Academy of Sciences of Ukraine

University of Warsaw, Polish Centre of Mediterranean Archaeology

DOI

-

Data publikacji

11.01.2016

Model publikowania

open access

Rodzaj licencji


Dziedzina

Dziedzina nauk humanistycznych

Dyscyplina

archeologia

Język publikacji

angielski

Pliki do pobrania

PDF 631 KB

Artykuł

Liczba wyświetleń:16

Liczba pobrań:21

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0


Abstrakt

Stanowisko Konsułowskoje należy do grupy tzw. późnoscytyjskich/postscytyjskich grodzisk zlokalizowanych w dolnym biegu Dniepru. Położone jest na prawym brzegu rzeki w pobliżu wsi Respublikaniec. Badania archeologiczne grodziska rozpoczęte zostały w roku 2014 przez archeologów z Muzeum-Rezerwatu „Chortyca”. W 2015 roku odbył się pierwszy sezon, wspólnych polsko-ukraińskich badań archeologicznych z udziałem archeologów z Uniwersytetu Warszawskiego. Prace obejmowały wykonanie pomiarów geodezyjnych, zdjęć latawcowych oraz prospekcji geofizycznej terytorium grodziska. Rozpoczęte zostały także prace wykopaliskowe mające nacelu przebadanie północnej linii fortyfikacji cytadeli grodziska. W sezonie 2016 polska część ekspedycji rozpoczęła badania nowego sektora stanowiska (wykop II). Był on zlokalizowany w rejonie zachodniej linii obrony cytadeli grodziska. Przeprowadzone prace wykopaliskowe doprowadziły do odsłonięcia fragmentu muru obronnego. Była to konstrukcja zbudowana w technice opus emplectum – pomiędzy murami z łamanego kamienia znajdowało się gliniano-kamienne wypełnisko. Szerokość muru obronnego wynosiła oryginalnie około 2,60 m. Obie fasady muru obronnego zbudowane zostały z dużych, nieregularnych kamieni. Jako materiał budowlany posłużył miejscowy wapień. Mur obronny posadowiony był na glinianej poduszce ukształtowanej w formie wału. Odkryty w sezonie 2016 fragment fortyfikacji cytadeli grodziska Konsułowskoje można wstępnie datować na okres od I w. p.n.e. do I w. n.e.

Bibliografia

BLAVATSKIJ V.D.1954 očerki voennogo dela v antičnyh gosudarstvah severnogo Pričernomor’â, Moskva.

GAVRILÛK N.A.2013 Èkonomika stepnoj skifii VII–III vv. do n.è., Kiev.

GAVRILÛK N.A., ABIKULOVA M.I.1999 Pozdneskifskie pamâtniki nižnego Podneprov’â, part I, Kiev.

GAVRILÛK N.A., MATERA M.2016 “Pizn’oskifs’ki” či “postskifs’ki”gorodiŝa nižn’ogo Podniprov’â, Arheologiâ 4, 121–135.

GOŠKEVIČ V.I.1915 letopis muzeâ za 1913 god, “Hersonskij gorodskoj muzej drevnostej” 5, Herson.

KOLTUHOV S.G.1999 Ukrepleniâ krymskoj skifii, Simferopol’.