Oryginalny artykuł naukowy
Światowit

Materiały wczesnośredniowieczne ze stanowiska II w Ruścu, gm. Nadarzyn, woj. mazowieckie

2001, 44, Tom 44, Nr B

Instytut Archeologii, Uniwersytet Warszawski

Data publikacji

03.01.2001

Model publikowania

open access

Rodzaj licencji


Dziedzina

Dziedzina nauk humanistycznych

Dyscyplina

archeologia

Język publikacji

polski

Pliki do pobrania

PDF 10 MB

Artykuł

Liczba wyświetleń:86

Liczba pobrań:45

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0


Abstrakt

Stanowisko nr II w Ruścu to wielokulturowy kompleks osadniczy usytuowany na piaszczysto-gliniastej terasie nadzalewowej niewielkiego cieku wodnego Zimna Woda. Po raz pierwszy zarejestrował je podczas badań powierzchniowych w 1987 roku S. Woyda. W latach 1997- 1998 dr A.Waluś z IA U W przeprowadził na stanowisku szerokopłaszczyznowe badania wykopaliskowe o charakterze ratowniczym. W wyniku prac przebadano zachodnią część stanowiska, co stanowi około 1/3 jego całkowitej powierzchni. Podczas badań odkryto 518 obiektów archeologicznych (WALUŚ, MANASTERSKI 1999: 207). Najstarsze ślady osadnictwa na stan. II w Ruścu związane są z obecnością na tym terenie ludności kultury łużyckiej. Drugi etap zasiedlenia to pozostałości intensywnie rozwijającego się w późnym okresie wpływów rzymskich ośrodka hutniczego. Również z tą fazą związane są obiekty o charakterze osadowym należące do ludności kultury przeworskiej. Trzecią fazę reprezentują obiekty wczesnośredniowieczne datowane w przedziale od XII do XIII wieku. Nieprzerwaną kontynuację zasiedlenia obszaru stanowią obiekty datowane na XIV-XV wiek oraz obiekty nowożytne. Ten ostatni etap obecności ludzkiej na stanowisku związany jest prawdopodobnie z funkcjonującą tu od XV do XVIII wieku karczmą. W poniższym opracowaniu zaprezentowano dotychczasowe wyniki badań nad obiektami i ceramiką wczesnośredniowieczną. Mają one przede wszystkim wartość źródłową i służą systematyce materiałowej oraz klasyfikacji chronologiczno - terytorialnej. Obecny stan badań nie pozwala rozstrzygnąć jaki charakter miało osadnictwo związane z obecnością na stanowisku ludności wczesnośredniowiecznej. Analiza rozmieszczenia poszczególnych obiektów i zasięg stanowiska wyznaczony na podstawie badań AZP wskazują, że odkryte obiekty stanowią jedynie fragment większego założenia osadowego (Fig. 1). Podczas dwóch sezonów badawczych odsłonięto 5 obiektów wczesnośredniowiecznych, które dostarczyły 411 fragmentów naczyń.

Bibliografia

BUKO A. 1990 Ceramika wczesnopolska. Wprowadzenie do badan, Wrocław

DZIEDUSZYCKI W. 1982 Wczesnomiejska ceramika kruszwicka w okresie od2połowy X w. po połowę XIV w., Wrocław

GODŁOWSKI K. 2000 Pierwotne siedziby Słowian, Kraków

JAKIMOWICZ R. 1939 (1948) Okres wczesnohistoryczny, in: Prehistoria ziem polskich, Kraków

KRUPPE J. 1967 Garncarstwo warszawskie w wiekach XIV-XV, Wrocław -Warszawa - Kraków

KRUPPE J.1981 Garncarstwo późnośredniowieczne w Polsce, Wrocław

LEPÓWNA B. 1968 Garncarstwo gdańskie w X-XIII wieku, Gdańsk

MIŚKIEWICZOWA M. 1981 Mazowsze wschodnie we wczesnym średniowieczu, Warszawa

MIŚKIEWICZOWA M. 1996 Wczesnośredniowieczny kompleks osadniczy w Niewiadomej w woj. siedleckim, Warszawa

MUSIANOWICZ K. 1955 Przyczynki do osadnictwa mazowieckiego na Podlasiu w XII-XIII wieku, Światowit 21, p. 247-273

MUSIANOWICZ K. 1962 Materiały i problematyka lokalnych grup wczesnośredniowiecznej ceramiki Podlasia, Światowit 29, p. 587-608

MUSIANOWICZ K. 1969 Drohiczyn we wczesnym średniowieczu, MatWczes 6, p. 7-237

RADWAŃSKI K. 1969 Wczesnośredniowieczna ceramika krakowska i zagadnienia jej chronologii, MatA 9, p. 5-90

RADWAŃSKI K. 1975 Kraków przedlokacyjny. Rozwój przestrzenny, Kraków

RĘBKOWSKI M. 1995 Średniowieczna ceramika miasta lokacyjnego w Kołobrzegu, Kołobrzeg

WALUŚ A., MANASTERSKI D. 1999 Uwagi na temat krzemieniarstwa w grupie środkowopolskiej kultury łużyckiej w młodszym okresie epoki brązu, Światowit 1 (42), fasc. B, p. 207-212