Materiały wczesnośredniowieczne ze stanowiska II w Ruścu, gm. Nadarzyn, woj. mazowieckie
2001, 44, Tom 44, Nr B
DOI
Data publikacji
Model publikowania
Rodzaj licencji
Dziedzina
Dyscyplina
Język publikacji
Abstrakt
Stanowisko nr II w Ruścu to wielokulturowy kompleks osadniczy usytuowany na piaszczysto-gliniastej terasie nadzalewowej niewielkiego cieku wodnego Zimna Woda. Po raz pierwszy zarejestrował je podczas badań powierzchniowych w 1987 roku S. Woyda. W latach 1997- 1998 dr A.Waluś z IA U W przeprowadził na stanowisku szerokopłaszczyznowe badania wykopaliskowe o charakterze ratowniczym. W wyniku prac przebadano zachodnią część stanowiska, co stanowi około 1/3 jego całkowitej powierzchni. Podczas badań odkryto 518 obiektów archeologicznych (WALUŚ, MANASTERSKI 1999: 207). Najstarsze ślady osadnictwa na stan. II w Ruścu związane są z obecnością na tym terenie ludności kultury łużyckiej. Drugi etap zasiedlenia to pozostałości intensywnie rozwijającego się w późnym okresie wpływów rzymskich ośrodka hutniczego. Również z tą fazą związane są obiekty o charakterze osadowym należące do ludności kultury przeworskiej. Trzecią fazę reprezentują obiekty wczesnośredniowieczne datowane w przedziale od XII do XIII wieku. Nieprzerwaną kontynuację zasiedlenia obszaru stanowią obiekty datowane na XIV-XV wiek oraz obiekty nowożytne. Ten ostatni etap obecności ludzkiej na stanowisku związany jest prawdopodobnie z funkcjonującą tu od XV do XVIII wieku karczmą. W poniższym opracowaniu zaprezentowano dotychczasowe wyniki badań nad obiektami i ceramiką wczesnośredniowieczną. Mają one przede wszystkim wartość źródłową i służą systematyce materiałowej oraz klasyfikacji chronologiczno - terytorialnej. Obecny stan badań nie pozwala rozstrzygnąć jaki charakter miało osadnictwo związane z obecnością na stanowisku ludności wczesnośredniowiecznej. Analiza rozmieszczenia poszczególnych obiektów i zasięg stanowiska wyznaczony na podstawie badań AZP wskazują, że odkryte obiekty stanowią jedynie fragment większego założenia osadowego (Fig. 1). Podczas dwóch sezonów badawczych odsłonięto 5 obiektów wczesnośredniowiecznych, które dostarczyły 411 fragmentów naczyń.
Bibliografia
BUKO A. 1990 Ceramika wczesnopolska. Wprowadzenie do badan, Wrocław
DZIEDUSZYCKI W. 1982 Wczesnomiejska ceramika kruszwicka w okresie od2połowy X w. po połowę XIV w., Wrocław
GODŁOWSKI K. 2000 Pierwotne siedziby Słowian, Kraków
JAKIMOWICZ R. 1939 (1948) Okres wczesnohistoryczny, in: Prehistoria ziem polskich, Kraków
KRUPPE J. 1967 Garncarstwo warszawskie w wiekach XIV-XV, Wrocław -Warszawa - Kraków
KRUPPE J.1981 Garncarstwo późnośredniowieczne w Polsce, Wrocław
LEPÓWNA B. 1968 Garncarstwo gdańskie w X-XIII wieku, Gdańsk
MIŚKIEWICZOWA M. 1981 Mazowsze wschodnie we wczesnym średniowieczu, Warszawa
MIŚKIEWICZOWA M. 1996 Wczesnośredniowieczny kompleks osadniczy w Niewiadomej w woj. siedleckim, Warszawa
MUSIANOWICZ K. 1955 Przyczynki do osadnictwa mazowieckiego na Podlasiu w XII-XIII wieku, Światowit 21, p. 247-273
MUSIANOWICZ K. 1962 Materiały i problematyka lokalnych grup wczesnośredniowiecznej ceramiki Podlasia, Światowit 29, p. 587-608
MUSIANOWICZ K. 1969 Drohiczyn we wczesnym średniowieczu, MatWczes 6, p. 7-237
RADWAŃSKI K. 1969 Wczesnośredniowieczna ceramika krakowska i zagadnienia jej chronologii, MatA 9, p. 5-90
RADWAŃSKI K. 1975 Kraków przedlokacyjny. Rozwój przestrzenny, Kraków
RĘBKOWSKI M. 1995 Średniowieczna ceramika miasta lokacyjnego w Kołobrzegu, Kołobrzeg
WALUŚ A., MANASTERSKI D. 1999 Uwagi na temat krzemieniarstwa w grupie środkowopolskiej kultury łużyckiej w młodszym okresie epoki brązu, Światowit 1 (42), fasc. B, p. 207-212