pl
Artykuł przeglądowy
Światowit

Architektura sakralna na Bliskim Wschodzie w epoce rzymskiej

2000, 43, Tom 43, Nr A

Uniwersytet Warszawski, Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej

Uniwersytet Warszawski (emeritus)

DOI

-

Data publikacji

04.01.2000

Model publikowania

open access

Rodzaj licencji


Dziedzina

Dziedzina nauk humanistycznych

Dyscyplina

archeologia

Język publikacji

Polski

Pliki do pobrania

PDF 6 MB

Artykuł

Liczba wyświetleń:17

Liczba pobrań:6

Cytowania Crossref:0

Wynik Altmetric:0


Abstrakt

Chociaż widoczne do dziś ruiny rzymskie w krajach Bliskiego Wschodu to przede wszystkim świątynie, niekiedy zachowane w bardzo dobrym stanie, nie są one bynajmniej częstym przedmiotem badań archeologicznych. Podstawowe publikacje pochodzą z XIX stulecia lub z początku naszego wieku i przekazują opisy ruin widzianych wówczas przez badaczy, którzy nie mieli prawie nigdy możliwości prowadzenia badań wykopaliskowych; pozostawili jednak plany, rekonstrukcje i opisy, czasem pobieżne, często niezastąpione wobec zniszczeń, jakim zabytki tymczasem uległy, na ogół zadziwiająco dokładne jeśli pamiętać w jakich warunkach pracowali nasi poprzednicy i jak mało czasu mogli spędzić w terenie. Większe przedsięwzięcia archeologiczne podjęto dopiero w latach trzydziestych, z jednym wyjątkiem niemieckiej misji w Baalbeku, wspieranej przez cesarza Wilhelma II; publikacje ukazywały się jednak z opóźnieniem wywołanym przez obie wojny światowe. Do tej pory na bibliografię większości sanktuariów Syrii oraz Libanu składają się głównie relacje i szkice pierwszych badaczy.<br>SACRAL ARCHITECTURE IN THE NEAR EAST IN THE ROMAN PERIOD SUMMARY Nabataean temples in their plan are almost square. At the back there is an also square platform surrounded by columns. According to my suggestion platforms were open to the sky and in some cases they were equipped with altars. Thus a temple was not a closed building but a rich architectural setting enclosing the sacrifice site. This solution is not uncommon in Greek architecture. The hypethral reconstructions of many of Greek temples were frequent in 19 th century. Later they were less popular, not because of some new discoveries or theories, but simply because people lost their interest in them. Of course, my suggestions may be presented only as an hypothesis, which might not be confirmed by the future archaeological research. However, if it provokes a critical reflection and in this way helps proving some other hypothesis, it will not be useless. Taking into account the present state of knowledge there is no reason to reject it, although it is in opposition to the widely accepted theories.