Abstract

W roku 1959 z ramienia Zespołu Badań nad Polskim Średniowieczem UW i PW pod kierunkiem prof. W. Antoniewicza i doc. Z. Wartołowskiej, przystąpiono do wieloletnich, kompleksowych badań archeologiczno — architektonicznych w północno-zachodnim narożu Placu Zamkowego w Wiślicy (rye. 1). Program prac przewidywał odtworzenie historii kościoła św. Mikołaja, wymienianego przez nieliczne źródła pisane. Jedyną istotną wskazówką dla badaczy był przekaz Jana Długosza, „... drewniana prebenda św. Mikołaja, w mieście Wiślicy była założona i ufundowana w starożytnych i pradawnych czasach, naprzeciw przezbiterium Kolegiaty i blisko szkoły, lecz zamieniona na ulicę (lub zwrócona na ulicę)...1 . Prebendę tę. Długosz miał widzieć i rozpoznać.