Abstract

Zaopatrywanie w wodę było jednym z istotnych problemów w pradziejach a kwestia dostępu do jej zasobów przesądzała o lokalizacji osad1 . Postępujący wzros zaludnienia i związane z nim zagęszczenie osadnictwa spowodowały zajęcie terenów które nie dysponowały źródłami wody, odpowiednimi do zaspokojenia potrzeb gospodarki i wymagań mieszkańców. Rozwiązania szukano w budowie sztucznych źródeł — studni. Obiekty tego typu znane są na ziemiach polskich juz w epoce brązu2 , ale dopiero w osadach kultury przeworskiej zaczęły występować powszechnie.