Abstract

Nakładem olsztyńskiego wydawnictwa „Pojezierze" ukazała się w 1977 roku książka Krzysztofa Burka zatytułowana Starożytnicy i archeolodzy. Autor, należący do generacji młodych archeologów, absolwent Uniwersytetu Warszawskiego, od kilku lat na stałe związany z białostockim środowiskiem prahistoryków, pokusił się o przedstawienie dziejów badań archeologicznych prowadzonych" ... w tej części Polski północno-wschodniej, która do czerwca 1975 r. była objęta granicami administracyjnymi województwa białostockiego. W okresie powojennym utarło się określać ją terminem: „Białostocczyzna" (s. 7). Deklarowana w tej definicji świadomość sztuczności granic wydzielonego regionu skłoniła Autora do traktowania Białostoczcyzny jako specyficznego rejonu działania badaczy pradziejów, a nie jako pewnej całości kulturowej. Takie podejście uchroniło pracę od wielu błędów, ale wywołało także pewne niejasności kompozycyjne, o czym niżej.