Abstract

S ą takie obszary średniowiecznego państwa polskiego, które wymykają się poznaniu historycznemu. Wynika to ze skąpej liczby przekazów pisanych i ich enigmatyczności. Z taką sytuacją spotykamy się w przypadku prawostronnego dorzecza środkowej i górnej Narwi. Poza dokumentem Dagome iuded, w którym zawarto wiadomość o graniczeniu państwa Mieszka I z Prusami i Rusią, zaledwie w kilku późniejszych przekazach, w większości pochodzenia ruskiego, wymieniono Wiznę i kilka elementów topograficznych położonych już na lewym brzegu Leku2 . Stan ten uległ niewielkiej zmianie w pierwszej połowie XIV w., kiedy pojawiły się opisy granicy mazowiecko- -krzyżackiej, a następnie mazowiecko-litewskiej, a poprawił się znacząco z chwilą rozpoczęcia ponownego zasiedlenia tych ziem przez Janusza I w końcu XIV i na początku XV w.