Abstract

W sztuce okresu Augusta zaobserwowa można proces formowania si języka wizualnego1 , który w wielu swoich aspektach przetrwał do końca istnienia Cesarstwa Rzymskiego. Sztuka oficjalna tego okresu, ściśle związana z propagowanym przez władc programem politycznokulturalnym, poprzez precyzyjnie dobrany system symboli i przedstawień, służyła popularyzacji nowej ideologii. Liczne spośród elementów tego „języka" pojawiły się wkrótce równie w sferze prywatnej: w dekoracji budowli mieszkalnych i sepulkralnych (reliefy, malarstwo ścienne, stiuki, mozaiki, terakoty architektoniczne), luksusowych wyrobów rzemiosła artystycznego (toreutyka, gliptyka, drobna plastyka, meble i sprzęty domowe, i in.) oraz znacznie tańszych i powszechnie dostępnych przedmiotów codziennego użytku (ceramika, lampki). Motywy te często były przetwarzane, podporządkowywane kryteriom dekoracyjnym, dostosowywane do formy i funkcji przedmiotu, którego powierzchni zdobiły.