Abstract

Sięganie po źródła etnograficzne należy do dobrej tradycji archeologii polskiej, bowiem ta metoda postępowania badawczego zawsze okazywała się skuteczna. Odnosi się to również do studiów na dziejami wytwórczości garncarskiej zarówno w pradziejach jak i w czasach o wiele późniejszych. Publikowany tekst jest zatem kolejną próbą uzyskania tą drogą odpowiedzi na wiele szczegółowych pytań, jakie zadaje sobie archeolog badający tym razem garncarstwo późnośredniowieczne i nowożytne. A sytuacja jest sprzyjająca, gdyż garncarze z Rędocina pozostali wierni tradycyjnym technikom produkcji, nie używając ani elektrycznych kół, ani opalanych tym sposobem pieców.<br>INTERVIEW WITH HENRYK ROKITA, A POTTER FROM RĘDOCIN. The text presented above is an ethnographical interview conducted for archaeological reasons. This is a collection of statements of Henryk Rokita, a potter from Rędocin (near Bliżyn in Świętokrzyskie administrative district), who has been making pottery since the II World War and was taught by his father. The vessels made by Henryk Rokita are identical with those found by the scholars specializing in late Middle Ages and in latter periods. In the presented text there can be found a detailed information on the way of preparing the clay dough and the techniques of molding, coating, decorating and baking vessels.