2000, 43, Tom 43, Nr A

University of Warsaw, Polish Centre of Mediterranean Archaeology

University of Warsaw (emeritus)

Publication date

04.01.2000

Publishing model

open access

License type


Field

Humanities

Discipline

archeology

Language of publication

Polish

Downloads

PDF 6 MB

Article

Number of views:95

Number of downloads:44

Crossref citations:0

Altmetric score:0


Abstract

Chociaż widoczne do dziś ruiny rzymskie w krajach Bliskiego Wschodu to przede wszystkim świątynie, niekiedy zachowane w bardzo dobrym stanie, nie są one bynajmniej częstym przedmiotem badań archeologicznych. Podstawowe publikacje pochodzą z XIX stulecia lub z początku naszego wieku i przekazują opisy ruin widzianych wówczas przez badaczy, którzy nie mieli prawie nigdy możliwości prowadzenia badań wykopaliskowych; pozostawili jednak plany, rekonstrukcje i opisy, czasem pobieżne, często niezastąpione wobec zniszczeń, jakim zabytki tymczasem uległy, na ogół zadziwiająco dokładne jeśli pamiętać w jakich warunkach pracowali nasi poprzednicy i jak mało czasu mogli spędzić w terenie. Większe przedsięwzięcia archeologiczne podjęto dopiero w latach trzydziestych, z jednym wyjątkiem niemieckiej misji w Baalbeku, wspieranej przez cesarza Wilhelma II; publikacje ukazywały się jednak z opóźnieniem wywołanym przez obie wojny światowe. Do tej pory na bibliografię większości sanktuariów Syrii oraz Libanu składają się głównie relacje i szkice pierwszych badaczy.<br>SACRAL ARCHITECTURE IN THE NEAR EAST IN THE ROMAN PERIOD SUMMARY Nabataean temples in their plan are almost square. At the back there is an also square platform surrounded by columns. According to my suggestion platforms were open to the sky and in some cases they were equipped with altars. Thus a temple was not a closed building but a rich architectural setting enclosing the sacrifice site. This solution is not uncommon in Greek architecture. The hypethral reconstructions of many of Greek temples were frequent in 19 th century. Later they were less popular, not because of some new discoveries or theories, but simply because people lost their interest in them. Of course, my suggestions may be presented only as an hypothesis, which might not be confirmed by the future archaeological research. However, if it provokes a critical reflection and in this way helps proving some other hypothesis, it will not be useless. Taking into account the present state of knowledge there is no reason to reject it, although it is in opposition to the widely accepted theories.