Abstract

Badacze architektury starożytnej, szczególnie rzymskiej, mają rzadko okazję prowadzić swoje badania nad dwoma aspektami tej dziedziny: z jednej strony nad teorią architektury, z drugiej zaś nad jej praktyczną realizacją. Doskonałym źródłem do studiów nad teorią jest starożytny podręcznik napisany przez Witruwiusza, architekta rzymskiego żyjącego w czasach cesarza Augusta, pt. De architectura libri decem. W przypadku praktyki badacze w znacznym stopniu zdani są na źródła archeologiczne. Zachowane zabytki architektury starożytnej rzadko natomiast dostarczają danych do studiów nad metodami pracy architektów starożytnych. Istnieje jednak seria zabytków, która pozwala wejrzeć w warsztat pracy architekta, który był ich twórcą.