Abstract

W 1992 г., podczas zajęć ze studentami archeologii na Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, prof. T. Mikocki zauważył dwa fragmenty rzeźby kamiennej, wyglądające na antyczne1 . Znaczna różnica w barwie obiektów, zły stan zachowania oraz silne zanieczyszczenia powierzchniowe utrudniały ich identyfikację. Nic też nie wskazywało na bezpośredni związek między nimi. Bliższe oględziny potwierdziły jednakże starożytny charakter tych obiektów, a po zestawieniu okazały się one dwiema częściami rzymskiego ołtarza nagrobnego.